Awtograf
Z AriaWiki
| Awtograf | |
| Rok założenia | 1979 |
| Rok rozwiązania | 1990 |
| Pochodzenie | Rosja, Moskwa |
| Aktywność | 1979-1990, 2005 |
| Gatunek | rock progresywny, art-rock |
| Wytwórnia | Mielodia (ros. Мелодия) |
| Powiązania | Wisokosnoje lieto (Високосное лето), Rok-Atielje (Рок-Ателье), Aria (Aрия), Moralnyj kodieks (Моральный кодекс) |
| Aktualni członkowie | |
| - | |
| Strona oficjalna | |
| - | |
Awtograf (Автограф) - rosyjski zespół rockowy założony przez Aleksandra Sitkowieckiego (Александр Витальевич Ситковецкий) w Moskwie w 1979 r. Awtograf był pierwszym zespołem grającym w Rosji rocka progresywnego.
Spis treści |
Historia
Początki
Zespół Awtograf został założony 2. maja 1979 r. W pierwszy skład grupy weszli byli członkowie zespołu "Wysokosnoje lieto (Високосное лето): Aleksandr Sitkowieckij (Александр Ситковецкий) (gitara, wokal), Lieonid Gutkin (Леонид Гуткин) (gitara basowa, fagot), Lieonid Makariewicz (Леонид Макаревич) (klawisze), Kris Kielmi (Крис Кельми) (klawisze, wokal). Do nich dołączył wokalista Siergiej Brutjan (Сергей Брутян). Na perkusji wymieniali się Andriej Morgunow (Андрей Моргунов), Władimir Jakuszenko (Владимир Якушенко), i na koniec Wiktor Mihalin (Виктор Михалин).
Rosnąca popularność
W 1980 r. zespół zdobył popularność w całym Związku Radzieckim, zdobywając drugie miejsce na rockowym festiwalu w Tbilisi piosenką "Irłandia. Olstier" (Ирландия. Ольстер). Z grupą zaczynają współpracować tacy monopoliści ZSSR jak wydawca "Mielodija" (Мелодия) i firma "Roskoncert" (Росконцерт). Wychodzi mini-album "Irłandia. Olstier". Jesienią 1980 r. z zespołu odchodzi Kris Kielmi.
W 1983 r. w ZSSR zaczął się ucisk zespołów rockowych. Wokalista Brutjan został zmuszony zostawić muzykę i zająć się pracą naukową (filologią) z powodu nacisków swojego ojca, pracownika KGB. Nowym wokalistą grupy został Artur Bierkut (Артур Беркут), do tej pory śpiewający w zespole "Wołszebnyje Sumierki" (Волшебные сумерки). W 1986 r. wychodzi pierwszy album długogrający o tytule "Awtograf" (Автограф), a także podwójny album koncertowy.
Szczyt popularności zespołu przypada na połowę i koniec lat 80-tych. W tym czasie Awtograf daje wiele koncertów za granicą. Grupa daje koncerty w takich krajak jak Czechosłowacja, Węgry, występuje na festiwalu w Bułgarii i na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie w Polsce. W 1985 roku Awtograf jako jedyny z zespołów wschodnioeuropejskich występuje w telewizyjnej transmisji na żywo w USA w ramach projektu Live Aid. Ich występ jest transmitowany na cały Świat. W 1986 r. zespół występuje na festiwalu poświęconemu pomocy ofiarom Czernobyla. W 1987 r. po zakończeniu trasy koncertowej po Kanadzie z Davidem Fosterem, Awtograf wybiera się w 2-miesięczną trasę koncertową po Francji, a następnie daje występ w Moskwie w ramach koncertu "Your Move" razem z Carlosem Santaną, Bonnie Raitt, Doobie Brothers i James Taylor. W końcu lat 80-tych Awtograf wyrusza w trasę po krajach kapitalistycznych: Dania, Austria, Finlandia. W 1988 r. zespół po raz pierwszy wyjeżdża do USA.
Powolny upadek zespołu
W 1986 do zespołu dołącza Siergiej Mazajew (Сергей Мазаев) i Rusłan Wałonien (Руслан Валонен). W 1989 r. wychodzi album "Kamiennyj kraj" (Каменный край). Sitkowiecki naciska na rozpropagowanie zespołu poza granicami kraju (szczególnie w USA), w tym celu Awtograf nagrywa anglojęzyczny album "Tear Down the Borders" na podstawie materiału z krążka "Kamiennyj kraj". W 1989 r. zespół podróżuje po ZSSR w ramach trasy z zespołem Aria (Ария). Jednakże złożona muzyka grupy Awtograf wyszła z mody i zespół nie odnosi takiego sukcesu jak wcześniej.
Upadająca popularność grupy odbija się na relacjach między muzykami. Lieonid Makariewicz w 1988 r. odchodzi z zespołu z powodów zdrowotnych. W 1989 r. grupę opuszcza Siergiej Mazajew i Wiktor Mihalin. Miejsce Mihalina zajmuje Siergiej Krinicyn (Сергей Криницын). W styczniu 1990 r. muzycy oficjalnie informują o rozwiązaniu zespołu. Jako powód podają zmęczenie koncertami oraz problemy ekonomiczne. Już po rozpadzie grupy wychodzi anglojęzyczny album i CD z materiałami z początku lat 80-tych pod tytułem "Awtograf-1" (Автограф-1).
Próby reaktywacji
W 2001 r. Artur Bierkut próbuje reaktywować zespół pod nazwą "Awtograf XXI wiek" (Автограф XXI век) z muzykami grupy Mawrik (ros. Маврик): Pawłem Czinjakowem (Павел Чиняков), Alieksandrem Mosinjanem (Александр Мосинян) i żoną Artura Oksaną Mihiejew (Оксанa Михеев). Niestety nie udaje się to, ponieważ prawa do nazwy zespołu posiadał Sitkowiecki. W rezultacie grupa przeobraziła się w solowy projekt "Bierkut" (Беркут).
W 2005 Awtograf reaktywuje się na krótki czas w klasycznym składzie w ramach 25-lecia i wyrusza w trasę po miastach Rosji, kończąc triumfalnym koncertem 23. czerwca 2005 r.
Styl
Styl zespołu Awtograf znacznie odróżniał się od przeważających tendencji ("nowej fali") w rosyjskim rocku. Szczególny nacisk grupa kładła nie na teksty (z których większość napisałą Margarita Puszkina (Маргарита Пушкина)), a na artystyczność muzyki gitar i klawiszy. W repertuarze Awtografu było wiele instrumentalnych kompozycji. Krytycy uważają zespół za pioniera w rocku progresywnym/art-rocku w ZSSR. Biorąc pod uwagę melodię, grupa zbliżałą się do do sowieckich pop-grup takich jak "Ziemljanie" (Земляне), "Zodiak" (Зодиак), "Cwiety" (Цветы), jednak odróżniała się od nich wyraźnie większą ciężkością. Zagraniczne wydawnictwa porównywali Awtograf z takimi grupami jak Genesis czy Yes.
Dyskografia
- "Irłandia. Olstier" (Ирландия. Ольстер) - 1981;
- "Istina/Monołog" (Истина/Монолог) - 1985;
- "Awtograf I" (Автограф I) - 1983;
- "Awtograf II" (Автограф II) - 1984;
- "Live Aid" - 1985, koncert;
- "Awtograf" (Автограф) - 1986;
- "Gorod" (Город) - 1989;
- "Kamiennyj kraj" (Каменный край) - 1989;
- "Mir w siebie" (Мир в себе) - 1990;
- "Tear down the border" - 1991;
- "Awtograf-1" (Автограф-1) - 1996, utwory nagrane w 1980—1982;
- "Korabl" (Корабль) - 2005, singiel;
- "Kamiennyj kraj" (Каменный край) - 2005, remastering;
- "25 liet spustja. Jubiliejnyj koncert" (25 лет спустя. Юбилейный концерт) - 2005.
Muzycy
- 1979—1990 - Aleksandr Sitkowieckij (Александр Ситковецкий) - wokal, gitara
- 1979—1990 - Lieonid Gutkin (Леонид Гуткин) - gitara basowa
- 1979—1988 - Lieonid Makariewicz (Леонид Макаревич) - klawisze
- 1979—1984 - Siergiej Brutjan (Сергей Брутян) - wokal
- 1979 - Andriej Morgunow (Андрей Моргунов) - perkusja
- 1979 - Władimir Jakuszenko (Владимир Якушенко) - perkusja
- 1979—1980 - Kris Kielmi (Крис Кельми) - klawisze, wokal
- 1980—1989 - Wiktor Mihalin (Виктор Михалин) - perkusja
- 1984—1990 - Artur Bierkut (Артур Беркут) - wokal
- 1986—1990 - Rusłan Wałonien (Руслан Валонен) - klawisze
- 1986—1989 - Siergiej Mazajew (Сергей Мазаев) - wokal, saksofon
- 1990 - Siergiej Krinicyn (Сергей Криницын) - perkusja

