Mawrik

Z AriaWiki

Маврик
Rok założenia1998
PochodzenieRosja, Moskwa
Aktywność1998 – czasy obecne
GatunekHeavy metal/Progressive metal
WytwórniaCD Maximum
PowiązaniaSiergiej Mawrin, Kipiełow, Master, Aria
Aktualni członkowie
Siergiej Mawrin
Artiom Styrow
Jurij Aleksiejew
Leonid Maksimow
Dmitrij Zawidow
Strona oficjalna
http://mavrick.ru/

Mawrik (ros. Маврик) to jeden z najciekawszych rosyjskich zespołów grających progressive/heavy metal. Zespół został założony w 1998 roku przez Siergieja Mawrina, natomiast od 2001 roku wydaje płyty pod nazwiskiem swojego lidera.


Spis treści


Historia

Prehistoria

Początki zespołu sięgają 1997 roku, kiedy to Siergiej Mawrin wspólnie z ówczesnym wokalistą Arii - Walerijem Kipiełowem nagrali album Smutnoje Wriemia. Płyta ta odniosła niespodziewany sukces - sprzedała się co najmniej w 100 tys egzemplarzy (dokładne dane nie są znane) oraz została nagrodzona na festiwalu "Zagubliennoje dietstwo" (Загубленное детство), gdzie Mawrin został najlepszym gitarzystą, a kompozycja kończąca Smutnoje Wriemia - "Budiem Żyt', Mat' Rossija" (Будем жить, Мать Россия) najlepszym utworem. Nieprzypadkowo zresztą dzień w którym odbył się ten festiwal - 21 maja 1998r. uznaje się za oficjalną datę powstania zespołu Mawrik. Mimo to, potrzeba było jeszcze trochę czasu, zanim zebrał pierwszy skład grupy.

Epoka Bierkuta

Początkowo Mawrin namawiał Kipiełowa na opuszczenie Arii i założenie wspólnego zespołu, jednak ten, niepewny sukcesu takiego projektu postanowił pozostać w swojej macierzystej formacji. Grający na perkusji Paweł Czinjakow natomiast bardzo chętnie przyjął propozycję Siergieja i kilka miesięcy później, wspólnie z wokalistą Arturem Bierkutem, grającym kilka lat wcześniej z Mawrinem w zespole TSAR, zarejestrowany został pierwszy album grupy - "Skitalec". Tak powstała grupa nazwała się, na cześć swojego założyciela, jego pseudonimem "Mawrik".

W zapisie debiutanckiego albumu zespołu udział wzięli Artur Bierkut jako wokalista, Paweł Czinjakow na perkusji oraz Siergiej Mawrin, który sam zapisał wszystkie gitary, bas oraz klawisze. Zajął się on również produkcją nagranego materiału. W instrumentalnym utworze "Makadasz" można usłyszeć również grającego gościnnie na mandolinie Władimira Hołstinina. Album ten nawet bardziej niż Smutnoje Wriemia odchodzi od klasyki heavy metalu zbliżając się raczej do hard rocka.

Na dwa tygodnie przed debiutem koncertowym albumu zespół musiał szukać basisty, gdyż ten, którego wybrali wcześniej, niespodziewanie zniknął. Idealnym kandydatem okazał się Aleksandr Mosinian - w ciągu dwóch tygodni nauczył się całego repertuaru zespołu i zgodnie z planem debiut odbył się 20 lutego 1999 w klubie U2 (Ю-Ту).

W 2000 roku Mawrik zaczyna przygotowywać swój drugi album "Nieformat-1", jednak w trakcie nagrywania z zespołu odchodzi Artur Bierkut. Jego miejsce zajmuje śpiewak operowy Stas Witart.

"Nieformat-1" jest pierwszym sygnałem przyszłego kierunku który obierze muzyka Mawrika - jest znacznie cięższy i bardziej eksperymentalny "Skitalec", widać też pewne odejście od hard rocka na rzecz heavy metalu. Jest to również pierwszy album na którym Siergiej Mawrin próbuje swoich sił jako poeta - po raz pierwszy odchodzi on od współpracy z Margaritą Puszkiną, zapraszając do współpracy młodych twórców oraz pisząc teksty sam.

W 2000 roku po raz pierwszy pojawia się w zespole drugi gitarzysta - znany wcześniej z grupy Cziornyj Obelisk Jurij Aleksiejew.

Po dwóch wspólnych występach nowego składu z zespołu odchodzi Stas Witart. Odejście to odbyło się za porozumieniem stron - nie pasował do koncertowej koncepcji Mawrina, a i on sam wolał zająć się muzyką poważną, a nie heavy metalem. W tej sytuacji podczas trasy koncertowej miejsce za mikrofonem ponownie zajmuje Artur Bierkut.

Jeszcze w 2000 roku rozpoczynają się przygotowania do nagrania kolejnego albumu, jednak Artur Bierkut nieoczekiwanie przestaje pojawiać się na próbach. W tej sytuacji Mawrin postanawia wymienić wokalistę, mimo że wielokrotnie wcześniej podkreślał, że wokal Bierkuta świetnie pasuje do stylu Mawrika. W tym samym czasie co Bierkut zespół opuszczają również Paweł Czinjakow i Aleksandr Mosinjan.

Epoka Styrowa

Początek roku 2001 to czas wielkich zmian w historii zespołu. Przyjęto dwóch nowych muzyków - wokalistę Artioma Styrowa i basistę Aleksieja Charkowa. Zespół miał mniej szczęścia co do perkusistów - często się zmieniali, ostatecznie na kolejnej płycie można usłyszeć znanego później z Mastera Aleksandra Karpuchina. Zmieniono również szyld grupy - od tej pory kolejne płyty sygnowane były jako "Siergiej Mawrin", a nie "Mawrik". Wydawca IronD Records uznał, że pełne nazwisko muzyka jest bardziej rozpoznawalne niż nazwa zespołu, pod którą dopisywano zawsze "eks-Aria". Mimo to, Mawrin wielokrotnie później podkreślał, że gra w zespole Mawrik, a użycie jego nazwiska na płytach to jedynie zabieg marketingowy.

Największe zmiany dotknęły jednak muzyki zespołu. Trzeci album "Chimiczeskij son" przyniósł zwrot ku heavy metalowi z elementami progresywnymi i bardzo rozbudowanymi solówkami gitarowymi. Pewne różnice zaistniały również na etapie komponowania utworów - po raz pierwszy kilka z nich zostało napisanych już do gotowych tekstów - w tym tytułowy "Chimiczeskij son". Większość tekstów napisała Margarita Puszkina, natomiast większość muzyki skomponował Siergiej Mawrin. Swój wkład w powstawanie albumu miał również Jurij Aleksjejew, który jest autorem utworów "Miraż" i "Prorwiomsja!".

W 2002 roku zespół wydaje "Odinoczestwo" - składankę ballad z dotychczasowych albumów. Partie wokalne do zostały zaczerpnięte z wcześniejszych nagrań, natomiast cała muzyka została odświeżona i nagrana ponownie.

2003 to rok koncertów i przygotowań do wydania nowego albumu. W maju grupa hucznie obchodzi swoje pięciolecie w moskiewskim klubie Estakada (Эстакада), połączone z debiutem w składzie zespołu nowego perkusisty - Pawła Elkinda. Rozpoczęły się też pierwsze prace nad nowym albumem. W pierwotnym założeniu materiał, który wszedł na czwarty album, miał być debiutancką płytą grupy Kipiełow, gdzie Mawrin grał równolegle. Walerij Kipiełow odrzucił jednak wszystkie przedstawione mu kompozycje jako niepasujące do stylu jego zespołu.

W tej sytuacji na początku 2004 roku wychodzi nowa płyta Mawrika - "Zaprieszczionnaja riealnost". Muzycznie jest to kontynuacja kierunku zapoczątkowanego poprzednim albumem - heavy metal z elementami progresywnymi. Pewnym novum jest natomiast konceptualny charakter albumu oparty na kontrastach, co zostało również podkreślone w czarno-białej książeczce dołączonej do płyty. Zespół odszedł też od współpracy z Margaritą Puszkiną - teksty zostały napisane przez samego Mawrina oraz dwie młode poetki: Annę Balaszową (Анна Балашова) i Julię Kej (Юлия Кей). "Zaprieszczionnaja riealnost" jest jak do tej pory najlepiej sprzedającym się albumem w historii zespołu.

Po premierze albumu, zespół chciał wyruszyć w trasę koncertową, jednak okazało się, że na skutek zaniedbań Artioma Styrowa jego głos nie wytrzymuje nałożonych na niego obciążeń. W tej sytuacji w lutym 2004 muzycy postanawiają rozstać się ze swoim wokalistą, obiecując mu jednak, że jeśli poradzi sobie z problemami z głosem zostanie przyjęty ponownie. Na jesień zespół planuje rozpoczęcie prób z nowym wokalistą, jednak Styrow, który deklaruje gotowość do rozpoczęcia pracy na profesjonalnym poziomie, zostaje przyjęty ponownie.

W tym samym czasie z Mawrikiem żegna się basista Aleksiej Charkow, który po odejściu Mawrina z zespołu Kipiełow, postanowił pozostać jednak z wokalistą. W jego miejsce bardzo szybko przyjęto młodego muzyka Aleksandra Szweca.

Pod koniec 2004 roku rozpoczęła się również, trwająca do dziś, współpraca z artystą Leo Hao, któremu Siergiej powierzył oprawę graficzną nowego singla grupy "Obratnaja storona riealnosti".

Singiel ten wyszedł na początku 2005 roku. Znalazły się na nim cztery utwory - zupełnie nowa aranżacja utworu "Padszij" zatytułowana "Prorok", oryginalnie wykonana na potrzeby zespołu Kipiełow; instrumentalna kompozycja "Krylia" będąca gitarową wariacją na temat utworu "Ja swobodien" wykonaną na festiwalu Krylia (Крылья) oraz dwie zupełnie nowe kompozycje - "Zdjes i sejczas" i "Gorod, stojaszczij u solnca".

Po styczniowej premierze singla zespół zaczął wyczerpującą trasę koncertową, grając niejednokrotnie przed ponad tysięczną publicznością w klubach całego kraju oraz na kilku festiwalach w tym m.in Naszestwie (Нашествие). Po pewnym czasie okazało się jednak, że problemy Styrowa z głosem wróciły, przez co ponownie musiał się on rozstać z zespołem.

Epoka Leflera

Nowym wokalistą został zaledwie 18-letni Andriej Lefler. Koncertowym debiutem Leflera w składzie zespołu okazał się występ przed kilkutysięczną publicznością na festiwalu Naszestwie-2005 (Нашествие-2005). Zespół wziął również udział jako gość specjalny w trasie koncertowej po Ukrainie z okazji 20-lecia Arii. Równolegle z koncertami rozpoczęły się przygotowania nowego albumu - "Otkrowienie", który wyszedł w 2006 roku. Znalazły się na nim m.in. dwie nagrane na nowo kompozycje z singla "Obratnaja storona riealnosti" - "Zdjes i sejczas" i "Gorod, stojaszczij u solnca". Z tego albumu pochodzi również utwór do którego nakręcono pierwszy teledysk w historii zespołu - "Wolnaja ptica".

Muzycznie "Otkrowienie" nieco odchodzi od progresywności i konceptualności swojego poprzednika, cementując jednak unikalny styl zespołu którego cechami charakterystycznymi są "lustrzana" kompozycja i powtarzające się fragmenty utworów oraz bardzo rozbudowane solówki gitarowe.

Rok 2007 upłynął zespołowi głównie na działalności wydawniczej. Na początku roku wyszedł podwójny album "Live!". Jest to album live, z tym że nagrany w studio, a nie na koncercie jak to zwykle bywa przy tego typu wydawnictwach. Kilka miesięcy później ukazał się instrumentalny album "Fortuna", również sygnowany jako "Siergiej Mawrin", jednakże będący całkowicie samodzielnym wydawnictwem gitarzysty - sam nagrał do niego wszystkie partie instrumentalne.

Rok 2007 zamyka natomiast wydanie pierwszego w historii zespołu DVD koncertowego - "Made in Piter", zarejestrowanego 28 października 2006 w "Rocks Club" Petersburgu, podczas trasy promującej album "Otkrowienie".

Na początku roku 2008, w wyniku konfliktu z zespołu odchodzą Aleksander Szwec oraz Paweł Elkind. Miejsce tego pierwszego za basem zajmuje znany wcześniej z grupy Iwan Carewicz (Иван Царевич) Leonid Maksimow, jednak po długich negocjacjach i nieudanych poszukiwaniach nowego perkusisty, Paweł Elkind pozostaje w Mawriku.

13 września 2008 zespół hucznie obchodził 10-lecie działalności w moskiewskiej hali SDK MAI (СДК МАИ). W koncercie tym wzięli udział byli muzycy zespołu: Artur Bierkut, Stas Witart, Artiom Styrow i Aleksjej Charkow oraz Walerij Kipiełow. Na przełomie 2008/2009 muzycy objechali natomiast cały kraj z jubileuszową trasą koncertową.

W lutym 2009 Andriej Lefler decyduje się opuścić grupę i zająć karierą w swoim własnym zespole Kamelot-Z (Камелот-Z).

Skład

Obecny skład

Byli muzycy

Wokal

Bas

Perkusja

Dyskografia

Albumy studyjne

Mawrik

  • Skitalec (Скиталец) (1998)
  • Nieformat-1 (Неформат-1) (2000)

Siergiej Mawrin

  • Chimiczieskij son (Химический сон) (2001)
  • Zaprieszczionnaja riealnost (Запрещённая реальность) (2004)
  • Otkrowienie (Откровение) (2006)


Single

  • Djawolskij walc (Дьявольский Вальс) (2003) (internetowy)
  • Obratnaja storona riealnosti (Обратная сторона реальности) (2005)
  • Nieformat-2 (Неформат-2) (2010)

Live

  • Live! (2007) (live in studio)
  • Made in Piter (Made In Питер) (2007) (DVD)

Inne

  • Odinoczestwo (Одиночество) (2002) (album kompilacyjny)
  • Fortuna (Фортуна) (2007) (album instrumentalny - projekt solowy Siergieja Mawrina)

Ciekawostki

  • Plotki głoszą, że Artur Bierkut rozstał się z zespołem w wyniku ostrego konfliktu z żoną Mawrina - Jeleną. Bierkut zapytany raz dlaczego opuścił zespół odpowiedział: "Lepiej zapytajcie o to Lenę Mawrinę."
  • Stas Witart robiąc karierę operową występował m.in. w słynnej włoskiej La Scali.
Źródło „http://wiki.arija.pl/wiki/Mawrik”