Siergiej Mawrin

Z AriaWiki

Siergiej Mawrin
Imię i nazwisko	Сергей Маврин
Pseudonim	Mawrik (Маврик)
Data urodzenia	28 luty 1963
Miejsce urodzenia	Kazań
Pochodzenie	Rosjanin
Zawód	muzyk, producent
Instrument	gitara akustyczna, gitara elektryczna, instrumenty klawiszowe
Aktywność	Mawrik (Маврик)
Gatunek	heavy metal, progressive metal
Powiązania	Cziornyj kofie, Металлакорд, Aria, Kipiełow (Кипелов)
Strona oficjalna
http://mavrick.ru/

Mawrin, Siergiej Konstantinowicz (Маврин, Сергей Константинович), znany także pod pseudonimem Mawrik (Маврик) (28 luty 1963, Kazań) – rosyjski muzyk, gitarzysta i kompozytor, lider grupy Mawrik. Grał w zespołach Cziornyj kofie (Чёрный кофе), Mietałłakord (Металлакорд), Aria i Kipiełow (Кипелов).

Od 2000 roku prowadzi w radiu Junost’ (Юность) audycję popularyzującą metal "Żelieznyj zanawies" (Железный занавес).

Spis treści 1 Biografia 1.1 Początki kariery 1.2 Aria 1.3 Smutne czasy 1.4 Mawrik 1.5 Siergiej Mawrin 1.6 Kipiełow 1.7 Powrót do kariery solowej 2 Dyskografia 2.1 Mawrik 2.2 Siergiej Mawrin 2.3 Aria 2.4 Kipiełow/Mawrin 2.5 Kipiełow 2.6 Inne 3 Ciekawostki 4 Linki zewnętrzne

Biografia

Początki kariery

Siergiej Konstantinowicz Mawrin, urodził się 28 lutego 1963 roku w Kazaniu. W wieku 12 lat przeprowadził się do Moskwy, gdzie ukończył szkołę zawodową jako ślusarz-monter. Nie posiada wykształcenia muzycznego - na gitarze i instrumentach klawiszowych nauczył się grać sam. W czasie nauki w szkole zawodowej grał w zespole ludowym Melodia (Мелодия) Jurija Galpierina (Юрий Иосифович Гальперин), w którym grał również m.in Artur Bierkut.

Po dwuletnim pobycie w wojsku w 1985 roku Siergiej rozpoczął karierę jako zawodowy muzyk. Początkowo grał w zespołach Cziornyj kofie i Mietałłakord, żeby na początku 1987 roku, wspólnie z perkusistą obu tych zespołów, Maksimem Udałowem, przejść do grupy Aria.

Aria

Mawrik był gitarzystą Arii w latach 1987 - 1994. Nagrał w jej składzie 3 albumy "klasycznej epoki Arii": Gieroj asfalta, Igra s ogniom i Krow za krow oraz był współkompozytorem 4 utworów (Герой Асфальта, Дай руку мне, Бесы i Возьми Моё Сердце). Jest również autorem niektórych partii gitary rytmicznej na Nocz korocze dnia, można też usłyszeć go w pierwotnej wersji utworu Ангельская Пыль wydanej w 2002 roku na składance Sztil.

Po rozpadzie pierwszego składu Arii, Siergiej zastąpił w zespole Andrieja Bolszakowa. Nowy gitarzysta okazał się strzałem w dziesiątkę - doskonale uzupełniał się stylistycznie z Władimirem CHołstininem, co zostało docenione również przez publiczność tłumnie przychodzącą na koncerty "nowej Arii".

W 1990 roku Mawrin, wspólnie z Witalijem Dubininem odchodzą z Arii i wyjeżdżają do Niemiec. Było to spowodowane nasilającym się kryzysem gospodarczym w Rosji - zarobki nawet mało znanego zespołu zachodniego były dużo wyższe niż legendy rosyjskiego metalu. Propozycję gry w Niemczech otrzymał również Władimir CHołstinin, jednak on w przeciwieństwie do kolegów z zespołu postanowił pozostać w Rosji.

W Niemczech Dubinin i Mawrin mieli grać w monachijskim zespole Lion Heart, jednak już po czterech miesiącach, w sierpniu 1990r. muzycy rozczarowani warunkami panującymi w zespole i złym traktowaniem ze strony managementu wrócili do Rosji. Z miejsca zostali ponownie przyjęci do Arii i natychmiast rozpoczęły się przygotowania materiału na Krow za krow.

Mawrin ostatecznie opuścił Arię po konflikcie związanym z koncertami w Niemczech w 1994 roku. Żeby zaprotestować przeciwko odejściu/wyrzuceniu Walerija Kipiełowa również postanowił odejść. Jak tłumaczył: "Nie widzę zespołu z innym wokalistą, w innym składzie". Przez dwa miesiące duet Kipiełow/Mawrin koncertował w moskiewskich klubach z trasą "Nazad w buduszczieje" (Назад в будущее), planując założenie wspólnego zespołu. Jednak Kipiełow będąc związanym kontraktem podpisanym w 1994r. z wytwórnią MOROZ Records, musiał wrócić do Arii, w której miejsce Mawrina zajął już jednak Siergiej Tierientiew.

Na płycie Nocz korocze dnia słyszymy ostatnie partie gitarowe Mawrina nagrane dla Arii. Pozostały one m.in. na utworach Паранойа i Возьми мое сердце.

Smutne czasy

W 1995 roku na składance "Eti parni s gitaroj" (Эти парни с гитарой), w której udział wzięli najlepsi gitarzyści rosyjscy, ukazuje się pierwsza solowa kompozycja Mawrika "Flying". Jednocześnie myśli on o założeniu z przebywającym w tym czasie w Los Angeles Arturem Bierkutem wspólnego zespołu. Wiosną/latem 1995 trwają próby telefoniczne; zespół pod nazwą TSAR wystąpił na jednym moskiewskim koncercie, jednak jego działalność nie była kontynuowana.

W listopadzie 1995 Mawrin zaczyna koncertować jako muzyk sesyjny z artystą popowym Dmitrijem Malikowem (Дмитрий Юрьевич Маликов), która to współpraca trwa przez cały 1996 rok.

W 1997 roku Mawrin wspólnie z Kipiełowem nagrywają album, złożony z ich kompozycji, które nie weszły na płyty Arii. Do udziału w projekcie zaprosili basistę Alika Granowskiego i starego przyjaciela Siergieja, perkusistę Pawła Czinjakowa (Павел Чиняков). Album Smutnoje Wriemia (Смутное Время), który powstał w wyniku tej współpracy stał się kolejnym etapem na drodze twórczej Mawrika. Dotychczas gitarzysta i współautor muzyki, zajął się po raz pierwszy również produkcją.

Smutnoje Wriemia pobiły wszelkie dotychczasowe rekordy sprzedaży Arii - pierwsza partia płyt licząca 3000 egzemplarzy sprzedała się zanim jeszcze dotarła do magazynów, wiadomo też, że sprzedało się przynajmniej 100 tys. kaset. Po tym sukcesie Mawrin namawiał Kipiełowa do opuszczenia Arii i kontynuowania wspólnej kariery, jednak wokalista nie był jeszcze wtedy gotowy na tak radykalny krok.

W tej sytuacji Mawrin postanowił opuścić ostatecznie zespół Malikowa, z którym wciąż współpracował i zająć się karierą solową.

Mawrik

Za oficjalną datę powstania zespołu przyjmuje się 21 maja 1998 roku. Tego dnia, podczas festiwalu "Zagubliennoje dietstwo" (Загубленное детство) Siergiej został uznany najlepszym gitarzystą, a utwór kończący Smutnoje Wriemia - "Budiem Żit', Mat' Rossija" (Будем жить, Мать Россия) najlepszym utworem. Mawrik postanowił, że z Kipiełowem czy bez, zespół musi powstać.

Do współpracy zaprosił początkowo Artura Bierkuta jako wokalistę i Pawła Czinjakowa jako perkusistę. Wszystkie pozostałe instrumenty (gitary, bas i klawisze) na album Skitaliec (Скиталец) Siergiej nagrał sam. Na debiutanckim albumie grupy można usłyszeć również Władimira Chołstinina grającego solo na mandolinie podczas instrumentalnego utworu "Makadasz" (Макадаш).

Dwa tygodnie przed koncertową premierą albumu (która miała miejsce 20.02.1999 w klubie U2 (Ю-Ту)) skład zespołu zasilił basista Aleksandr Mosinjan (Александр Мосинян).

W 2000 roku zespół przystąpił do zapisu drugiego albumu Nieformat 1 (Неформат 1), jednak w czasie nagrywania materiału grupę opuścił Artur Bierkut, którego miejsce za mikrofonem zajął Stas Witart (Стас Витарт). Nowy wokalista po nagraniu płyty i dwóch koncertach opuścił jednak zespół, a jego miejsce zajął ponownie Artur Bierkut. W tym czasie po raz pierwszy pojawił się również w zespole drugi gitarzysta - Jurij "Aleksis" Alieksiejew (Юрий "Алексис" Алексеев).

Również w 2000 roku Siergiej rozpoczyna prace w radiu Junost' (Юность) jako prowadzący programu popularyzującego ciężką muzykę "Żelieznyj zanawies" (Железный занавес). Wspólnie z demonem Kuzmiczem (демон КузЪмичЪ) przedstawiają słuchaczom zarówno utwory dobrze znanych zespołów, jak i młodych talentów. Program realizowany jest nieregularnie po dziś dzień.

Siergiej Mawrin

Jeszcze w 2000 roku zespół rozpoczyna prace nad kolejnym, trzecim już albumem, jednak Artur Bierkut nieoczekiwanie przestaje pojawiać się w studio. W tej sytuacji Mawrin postanawia wymienić wokalistę, mimo że wielokrotnie wcześniej podkreślał, że wokal Bierkuta świetnie pasuje do stylu Mawrika. Razem z Bierkutem zespół opuścili również Paweł Czinjakow i Aleksandr Mosinjan.

Nowymi muzykami zespołu zostają Artiom Styrow (Артём Стыров) (wokal) i Aleksiej Harkow (Алексей Харьков) (bas). Perkusisci w tym czasie zmieniali się bardzo często, ostatecznie na trzecim albumie grupy Himiczieskij son (Химический сон) można usłyszeć znanego później z Mastera Aleksandra Karpuhina (Александр Карпухин).

Wydany w 2001 roku Himiczieskij son jest przełomowym albumem w historii grupy. Jest to pierwsza płyta wydana pod szyldem "Siergiej Mawrin". Wydawca IronD uznał, że pełne nazwisko muzyka jest bardziej rozpoznawalne niż "Mawrik", pod którą to nazwą na wcześniejszych płytach dopisywano zawsze "eks-Aria".

Poza zmianą nazwy rok 2001 przyniósł także zmianę stylu grupy. Muzyka z wcześniejszego hard-rocka przekształciła się w heavy metal z elementami progresywnymi, który grają do dziś. Również jakość produkcji dźwięku po raz pierwszy znalazła się na profesjonalnym poziomie.

W 2002 roku zespół wydaje Odinoczestwo (Одиночество) - składankę ballad z dotychczasowych albumów. Partie wokalne do składanki zostały zaczerpnięte z wcześniejszych nagrań, natomiast cała muzyka została odświeżona i nagrana ponownie.

Kipiełow

Po rozpadzie Arii wiosną 2002 roku, zarówno duet Dubinin/Chołstinin, jak i trio Kipiełow/Tierientiew/Maniakin proponuje Mawrinowi współpracę. Ostatecznie ten przyjmuje propozycję Kipiełowa. Do nowopowstałego zespołu Kipiełow, Mawrin zabiera ze sobą również basistę Mawrika - Aleksjeja Harkowa i w ten sposób powstaje pierwszy skład grupy. Za oficjalną datę powstania zespołu przyjmuje się 1 października 2002r. Mając do dyspozycji stare utwory Arii i kawałki z płyty Smutnoje Wriemia muzycy niemalże natychmiast wyruszają w trasę koncertową.

W czasie tej trasy zarejestrowany został pierwszy album koncertowy i DVD zespołu - wydane w 2003 roku Put' Nawierh. Rok później Mawrin wziął udział w nagraniu singla Vaviłon, jednak było to jedyne wydawnictwo studyjne zespołu z jego udziałem. W październiku 2004 roku gitarzysta, rozczarowany brakiem porozumienia z Kipiełowem w sprawie nagrywania nowych utworów, odchodzi z zespołu. Jak twierdzi sam Mawrin:

"Nie mogliśmy się porozumieć. Nie mogłem zrozumieć czego on [Kipiełow] chce, on nie mógł zrozumieć co robię, dlaczego komponuję nowe utwory. (...) Nasze relacje utknęły w martwym punkcie. Mogliśmy wciąż koncertować grając utwory Arii, nie przejmując się niczym. Ale ja chciałem tworzyć, chciałem coś zmienić"

Mawrin pozostawił Kipiełowowi prawa do wykonywania wszystkich utworów, które wniósł ze sobą do zespołu. Ponadto na album Rieki wriemion wszedł utwór "Prorok" skomponowany przez gitarzystę.

Powrót do kariery solowej

Jeszcze w 2003 roku Mawrin zaczął przygotowania materiału na nową płytę własnego zespołu. Oryginalnie, utwory które znalazły się na płycie Zaprieszczionnaja riealnost, miały być nagrane przez Kipiełowa, jednak ten odrzucił je, jako "niepasujące do stylu zespołu". Przypadł mu do gustu jedynie "Padszij", który po całkowitym przearanżowaniu wszedł na płytę Rieki wriemion jako "Prorok".

W maju 2003 zespół Mawrik hucznie obchodzi swoje pięciolecie połączone z prezentacją nowego perkusisty - Pawła Elkinda (Павел Элькинд). Natomiast już w styczniu 2004 wychodzi nowy album - Zaprieszczionnaja riealnost. Jest on jak do tej pory najlepiej sprzedającą się płytą w historii zespołu.

Muzycznie Zaprieszczionnaja riealnost kontynuuje i rozwija kierunek zapoczątkowany przez Himiczieskij son, natomiast pewnym novum jest konceptualny charakter albumu oparty na kontrastach. Zespół odszedł też od współpracy z Margaritą Puszkiną - teksty zostały napisane przez samego Mawrina oraz dwie młode poetki: Annę Balaszową (Анна Балашова) i Julię Kej(Юлия Кей).

W styczniu 2005 roku ukazuje się epka Obratnaja storona riealnosti, na której można już usłyszeć nowego basistę Aleksandra Szweca(Александр Швец), który zastąpił Harkowa, pozostającego z Kipiełowem. Jeszcze w 2005 roku zmienia się też wokalista - Artiom Styrow, który odszedł z powodu problemów zdrowotnych, zostaje zastąpiony przez zaledwie 18-letniego Andrieja Leflera (Андрей Лефлер).

W 2006 roku zespół w nowym składzie wypuszcza ostatni jak do tej pory album studyjny Otkrowienie, rok później ukazuje się również podwójny album live (nagrany w studio) i ukoronowanie wyczerpującej trasy koncertowej w postaci DVD Made in Piter.

Również w 2007 roku wychodzi całkowicie solowy album Mawrina Fortuna. Jest to album instrumentalny, na który Mawrin sam zapisał wszystkie instrumenty - od perkusji poczynając na gitarach kończąc. Część utworów to nowe aranżacje starych kawałków (głównie z albumu Nieformat-1), jednak pojawiają się też nowe kompozycje będące ukłonem w stronę neoklasyki połączonej z ciężkim gitarowym graniem. Na drugim dysku znalazły się dobrze znane utwory wydane wcześniej na albumach Mawrika i okazjonalnych składankach.

W 2008 i 2009 roku z Mawrika odchodzą kolejno Szwec, Lefler i Elkind, których miejsce zajmują Leonid Maksimow (Леонид Максимов) - bas, Ilja Lemur (Илья Лемур) - wokal i Dmitrij Zawidow (Дмитрий Завидов) - perkusja. Nowy wokalista nie wytrzymuje jednak wyczerpującej trasy koncertowej i 30 października 2009 zostaje zmieniony przez powracającego do zespołu Artioma Styrowa.

W styczniu 2010 ukazał się najnowszy singiel zespołu Mawrik Nieformat-2.

Dyskografia

Mawrik

• Skitaliec (Скиталец) (1998) (album)
• Nieformat-1 (Неформат-1) (2000) (album)

Siergiej Mawrin

• Himiczieskij son (Химический сон) (2001) (album)
• Odinocziestwo (Одиночество) (2002) (album kompilacyjny)
• Djawolskij wals (Дьявольский Вальс) (2003) (singiel w internecie)
• Zaprieszczionnaja riealnost (Запрещённая реальность) (2004) (album)
• Obratnaja storona riealnosti (Обратная сторона реальности) (2005) (EP)
• Otkrowienie (Откровение) (2006) (album)
• Live (2007) (live album studyjny)
• Fortuna (Фортуна) (2007) (album instrumentalny)
• Made in Piter (Made In Питер) (2007) (DVD)
• Nieformat-2 (Неформат-2) (2010) (singiel)
• Moja swoboda (Моя свобода) (2010) (album)

Aria

• Gieroj asfalta (1987) (album)
• Igra s ogniom (1989) (album)
• Krow za krow (1991) (album)
• Nocz korocze dnia (1995) (album) (niektóre partie gitary rytmicznej)
• Sztil (2002) (album kompilacyjny) (utwór Ангельская Пыль, wersja zarejestrowana w 1994r.)
• Gieroj asfalta XX let (Герой Асфальта: ХХ лет) (2008) (DVD)

Kipiełow/Mawrin

• Smutnoje Wriemia (Смутное Время) (1997) (album)

Kipiełow

• Put' nawierh (Путь наверх) (2003) (live album)
• Put' nawierh (Путь наверх) (2003) (DVD)
• Wawiłon (Вавилон) (2004) (singiel)

Inne

• Eti parni s gitaroj (Эти парни с гитарой) — "Flying"
• TSAR — TSAR
• Margenta — Dieti Sawonaroły (Дети Савонаролы) (solo w utworze "Опрокинутость (В небе)")

Ciekawostki

• W czasie Arijskich tras koncertowych Mawrin wspólnie z Maksimem Udałowem, traktując na poważnie edukację prowadzoną przez Wiktora Weksztejna ("Uczcie się pić. Przyda się wam to. Patrzcie jak to robię") nie byli w stanie obudzić się rano na czas, żeby dotrzeć na kolejne koncerty. Spóźnianie stało się w tym czasie Arijską normą. Chołstinin i Dubinin mieli w zwyczaju zakładać się ze sobą o ile minut spóźnią się na kolejny koncert.
• Wracając w 1987r. z NRD pijany Mawrin przysporzył zespołowi problemów podczas przekraczania polskiej granicy. Na grzeczne pytanie polskich pograniczników "Kim jesteście?" Mawrin obrzucił ich inwektywami i powiedział "My - Arijcy". Polacy zareagowali nerwowo, Dubinin krzyknął "Mawrik, spokój", zaś Polacy zrozumieli ksywę jako Marek. W efekcie okazało się, że "arijcy" stali się "alpijcami", co skojarzyli z alpinistami i poprosili o pokazanie sprzętu (spodziewali się lin, czekanów itp.- bo w deklaracji celnej wpisane było po prostu "sprzęt")."Alpijcy" zaś "sprzęt" zrozumieli po swojemu i wywalili na stolik górę pustych butelek. Celnicy chcieli ich oskarżyć o przemyt, jednak po chwili wszystko się wyjaśniło i Polacy poprosili już tylko o autografy.
• W 1991 roku jadąc na koncert do Czelabińska Mawrin wspólnie z technikiem Siergiejem Wierieszczaginem postanowili poskromić niepokorną gaśnicę wiszącą w pociągu, jednak pani konduktor nie pojmując heroizmu ich działań wezwała milicję. Milicja aresztowała pogromców gaśnic, profilaktycznie zabierając też Kipiełowa, Udałowa (będącego wtedy technicznym) i technika Tarakana. W celu wyjaśnienia sprawy milicjanci potraktowali ich pałami, jednak mimo profesjonalnie przeprowadzonego przesłuchania nikt nie był w stanie wyjaśnić, że są muzykami jadącymi na koncert. Całą piątkę wysadzono z pociągu i zabrano na komisariat. Wierieszczagin i Mawrin znaleźli się w areszcie, gdzie ten drugi rozpoznany przez współwięźniów rozdawał autografy ("Kogo żeście, menty, zamknęli! Przecież to Aria. Mawrik, daj autograf"). Po godzinie spędzonej na ławce dyżurnego Kipiełow natomiast wytrzeźwiał wystarczająco, żeby przekonać naczelnika milicji, żeby ich wypuścili.
• Świętując urodziny Mawrina w Tomsku Aria pobiła rekord Rolling Stones wyrzucając dwukrotnie telewizor "Rubin" przez okno hotelowe. Dubinin zaproponował: "Powtórzymy wyczyn Rolling Stones?", na co Mawrin natychmiast podniósł ważący 50kg telewizor i wyrzucił przez okno. Zapobiegliwi technicy znaleźli telewizor i przynieśli do pokoju. Następnego dnia Kipiełow ogłosił ze sceny, że poszukują starego telewizora, na który to apel odpowiedziały trzy fanki. Pozostało tylko pozbycie się uszkodzonego egzemplarza, który udał się w swoją ostatnią podróż z niewielką pomocą Maniakina.
• W czasie podróży do Grecji razem z zespołem Alisa (na wspólny koncert nie sprzedano ani jednego biletu) Mawrin postanowił "doedukować" niedoświadczonych kolegów w kwestii wyrzucania sprzętów pokojowych przez okno. Próba z rolką papieru toaletowego zakończyła się sukcesem, więc Alisa w ślad za nią wysłała fotel, który rozpadł się tuż przy przypadkowym przechodniu. Ten wytoczył Alisie proces, w efekcie którego zespół musiał mu zapłacić odszkodowanie za straty moralne.
• Ulubionym pisarzem Mawrina jest Stephen King.

Linki zewnętrzne

• Strona oficjalna (ru)
• Oficjalna strona fanklubu (ru)
• Siergiej Mawrin na last.fm (en)
• Железный занавес (ru)